21 de novembro de 2017

Restringido   Contacto  Engador a Favoritos

Inicio

AGRUPACIÓN SOCIALISTA DE CULLEREDO

 


Home / Artículos de opinión / / A Lei do aborto

A Lei do aborto

¡Ás rúas! ¡Non permitamos que estes asasinos de nenos sálganse coa súa! ¡O dereito á vida garánteo o artigo 15 da Constitución Española!

 

Con estes e outros berros de guerra lanzáronse os vestixios da máis rancia dereita católica polas rúas de Madrid, entre outros os Lexionarios de Cristo, por certo cuxo fundador foi hoxe repudiado pola mesma orde por recoñecerse públicamente os abusos sexuais que durante decenas de anos e co coñecemento e omisión da Santa Nai Igrexa realizou sobre os nenos que pretendía protexer.

O máis rechamante é que esta mobilización á que me refiro produciuse no ano 1.985, cando un goberno democrático propuxo por primeira vez despenalizar o aborto como delito no noso Código Penal. A lei foi recorrida por Alianza Popular, un dos cabezas visibles que abanderaron esta cruzada foi o pai do actual Alcalde de Madrid, quen sabedor de que o seu recurso ía ser desestimado, pero que polo menos conseguiría a inaplicación durante varios meses ata que o Tribunal ditaminase, brindou con viño sansón e bizcocho castizo.

Os mesmos argumentos, os mesmos clans, e case cos mesmos apelidos, son os que hoxe queren establecer a nova cruzada moral en defensa da vida e da familia. Unha familia que segundo de que lado caias ao nacer ten unhas connotacións sociais ben diferentes. Para as súas familias, a élite de tóda-las prebendas; pero para as familias dos demais queren seguir mantendo unha estrutura medieval onde nazan polo menos dez fillos, dedicados a servir á minoría pudente e onde a muller non é senón un moble máis da casa e un animal reprodutor.

Naquel ano 1.985, sopraban ventos de fortes cambios, pero a dereita resistíase e loitaba con uñas e dentes contra eles, só as súas fillas podíanse permitir interromper o seu embarazo nas clínicas inglesas e francesas. ¿Qué sería de España se as fillas dos pobres puidesen decidir?

Como consecuencia, a actual lei mantén aínda eses vestixios, despenalización si pero só en certos casos: un deles,  demasiado manido, o de perigo para a saúde psíquica da nai. Converténdose xa que logo a excepción na regra.

Mentres no resto de Europa, menos nas ultracatólicas Irlanda e Polonia, decidíanse por unha lei de prazos con indiferenza dos supostos sinalados en España. Case trinta anos máis tarde é máis que momento de harmonizar esa lexislación e actualizala conforme á sociedade na que vivimos; onde a muller ocupa o posto que lle corresponde e convértese na figura crave para o progreso social.


Pois ben o actual proxecto de lei, é algo máis que o que a dereita pretende convencer á sociedade española, trátase dunha norma que parte dunha realidade, que é a de que cando unha muller ten que tomar a terrible decisión de ter que interromper o seu embarazo, é un feito traumático e difícil para ela, e polo tanto que debe evitarse. Por iso a lei dispón dun conxunto de medidas que van desde a implementación da educación sexual nos centros docentes ata a adecuada planificación familiar para evitar ter que chegar a esa durísima situación para a muller.

Agora ben, parece o máis lóxico e xusto que, partindo de que se trata dunha durísima decisión para a muller que a toma, deba ponderarse a necesidade de avanzar desde a actual tasación de supostos, cara a unha única consideración que arroxe seguridade e obxectividade, tal e como é o número de semanas dende o cal produciuse o embarazo; entendendo o lexislador como un prazo prudente de protección do nasciturus ou non nacido o das 14 semanas, que é cando se entende que se desenvolve o chamado trípode vital, isto é, as funcións respiratorias, nerviosa e circulatoria.

Outra das polémicas da Lei versa sobre a potestade dunha muller menor de 18 anos e maior de 16 anos para tomar a decisión acerca da interrupción do seu embarazo, previa notificación aos seus pais. Aquí xorde outra das grandes mentiras e hipocrisías da dereita do noso país ao enarborar a bandeira da autorización dos proxenitores. Debemos recordar que na actualidade xa existe unha lei que permite a un menor de idade tomar decisións como a de doar un órgano do seu corpo sen a autorización dos seus pais, é a Lei do Paciente, que foi aprobada no ano 2002 sendo Presidente do Goberno un Aznar que hoxe se dedica a facer peites ante o público universitario. Polo tanto, entrariamos nunha contradición, ao permitir que os nosos fillos poidan doar un órgano do seu corpo pero non poidan interromper o embarazo nas primeiras semanas do mesmo.
Contradición que se estendería ao feito en si de que se lles permita escoller o ser nais pero que non se lles permita o non selo.
Un dos problemas que quizá máis me preocupa é o de como se vai a regular a obxección de conciencia do persoal sanitario. Non debemos esquecer que a nosa Constitución, non regula a obxección de conciencia dentro dos dereitos fundamentais englobados na Sección 2ª do Capítulo Primeiro do Título Primeiro (artigos 14 a 29), pero por xurisprudencia do Tribunal Constitucional a obxección de conciencia recollida no artigo 30 apartado segundo, pasou a ser considerado un dereito fundamental de especial protección. Haberá que esperar ao desenvolvemento regulamentario para iso, e debemos estar atentos para que non se conculque este dereito, o cal poderá en ocasións chocar co dereito da nai que interrompe o seu embarazo.

Na miña opinión creo que á marxe de certa polémica sectorial, a sociedade española demándanos adecuarnos á realidade e contexto, tanto en clave nacional como comunitaria, e, salvo que permitamos que se intoxique informativamente, o novo texto legal arroxará luz sobre situacións de feito que deberían haberse regulado fai xa bastante tempo.

Diego Taibo

 

 

 

 

 

 

Qué lle parecen as novas zonas de aparcamento express?

Moi ben

Ben

Regular

Mal


Hay 9 votos hasta ahora.

Ver Resultados

PSdeG-PSOE , C/ Andrés Pan Vieiro, 20. Baixo 15760 Culleredo (A Coruña)
E-mail: culleredo@psdeg-psoe.org
Configuración óptima 1024*768 / IE, Nestcape 4.0 ó superiores y Opera